Όπως μας υπενθύμισε και ο κ. Σπιτάλας, σήμερα γιορτάζει ο προστάτης των αμπελιών, ο Άγιος Τρύφωνας.Και μια που η αμπελοκαλλιέργεια τα τελευταία χρόνια στο νησί μας αποκτά μία νέα δυναμική και αρκετοί είναι εκείνοι που παράγουν το δικό τους κρασί και τσίπουρο, θελήσαμε να κάνουμε μια μικρή αναφορά στον Άγιο προστάτη των αμπελιών.
Ο Φεβρουάριος, ξεκινάει με τα "Συμόγιορτα", δηλαδή τρεις γιορτές που η μία διαδέχεται την άλλη, του Αγίου Τρύφωνα, της Υπαπαντής και του Αγίου Συμεών.
Σε ορισμένες περιοχές κάθε εργασία ήταν απαγορευμένη για τις μέρες τούτες. Ειδικά για του Αγίου Τρύφωνα, λένε πως τη μέρα εκείνη δεν έκοβαν τίποτα με μαχαίρι, για να μην κόψει το σκουλήκι τις ρίζες των κηπευτικών που θα φύτευαν την άνοιξη στα χωράφια.
Ο `Αγιος Τρύφωνας θεωρείται από το λαό μας ως φύλακας των αμπελιών και προστάτης των αγρών, της βλάστησης και της καλλιέργειας, οπότε οι αγρότες τον τιμούσαν ιδιαιτέρως. Πέρα από την εξουσία που του προσδίδεται κατά των τρωκτικών που μαστίζουν στους αγρούς, είναι ο άγιος που παριστάνεται ακόμα και στις εικόνες με το κλαδευτήρι στο χέρι και τον γιορτάζουμε την εποχή που ξεκινάνε τα κλαδέματα, τα τόσο σημαντικά για τη μετέπειτα ανάπτυξη του αμπελιού και την ποιότητα του κρασιού που θα μας προσφέρουν τα τσαμπιά του. Αγρότες, κηπουροί κι ειδικά αμπελουργοί, κάνανε στην εκκλησία αρτοκλασία με κόλλυβα. Σε περιοχές της Ανατολικής Θράκης, πηγαίνανε και λίγα δράμια στάρι στην εκκλησιά, να τα ευλογήσει ο παπάς και γυρίζοντας στο σπίτι να τα ρίξουν μέσα σε άλλο σπόρο. Και, φυσικά, τέτοια μέρα γινόταν αγιασμός τον οποίον και χρησιμοποιούσαν μονάχα για να ραντίσουν τα χωράφια και τα αμπέλια τους.
Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν και οι γεωργοί και οι αμπελοκαλλιεργητές να έχουν πάντα καλές σοδειές
Καλό μήνα!
Παιδιά καλό μήνα και μπράβο σας για το αφιέρωμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλά κρασιά λοιπόν και φέτος στο νησί μας.
Είναι κρίμα που ούτε φέτος καταφέραμε ως νησί
αλλά και ως Νομός να πετύχουμε την πιστωποίηση των κρασιών μας "με πιστωποίηση τόπου προέλευσης".
Και να φανταστεί κανείς ότι όταν η Θράκη (σύμφωνα με τον Όμηρο) παρήγαγε τον ξακουστό Θράκιώτικο οίνο, οι Γάλλοι, οι Ισπανοί, οι Ιταλοί κ.ά. δεν γνωρίζαν καν την ύπαρξή της αμπέλου και του οίνου.
Επίσης είναι κρίμα που χάθηκαν όλες οι ντόπιες ποικιλίες του νησιού μας και τής Θράκης. (γεμίσαμε από ξενόφερτες ποικιλίες που δεν είναι άλλωστε προσαρμοσμένες στα τοπικά μικροκλίματα με όλες τις δυσάρεστες γιαυτό συνέπειες, όπως ασθένειες κ.ά.).
Εμπρός λοιπόν πεδίον λαμπρόν για τους ντόπιους καλλιεργητές, τον σύλλογο τους και τους εμπλεκόμενους φορείς να ξαναπροσπαθήσουν για την αναγνώριση των κρασιών μας και την αναβίωση των χαμένων ντόπιων ποικιλιών.
"Στη υγειά μας βρε παιδιά!"
Σπιτάλας Β.
vspitalas@yahoo.gr